Våren er en gammel mann

Dikt av mogen lyrikar der barndom og alderdom er teikna like nært og lysande klårt, med store sårflater.

Annabelle Despard skriv dikt som tvingar­ fram minne og ­assosiasjonar: Ho klarar å vekkja opp ein barndom så langt tilbake i tid, ja over sytti år. Og ho klarar - atter ein gong - å framkalla dei finaste kjenslene i eit barnesinn slik vi eig desse alle saman, ein stad der inne i det meir eller mindre nedstøva minnet. Og det som meir er: Å halda fast ved ei klår line frå det sårbare barne­sinnet til det sårbare sinnet i det ­aldrande mennesket.

– Knut Ødegård, Vårt Land